วันศุกร์ที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2552

สีแดง คือ ชาติ

เท่าที่ผมจำความได้ ตั้งแต่เด็กๆ ก็เห็นการเลือกตั้ง การบริหาร มาเป็นระยะๆ แต่ด้วยความเป็นเด็ก ก็เล่นไปตามประสา และคิดว่าเรื่องแบบนี้มันใหญ่เกินไปสำหรับเด็กอย่างผม
แต่ที่ผมภูมิใจมากที่สุด คือการบริหารของรัฐบาลสมัยหนึ่ง ที่ช่วงนั้นผมสอบเข้า ม.4 พอดี และเลยมาจนถึงผมเข้ามหาวิทยาลัย
ตอน ม.2 รัฐบาลอีกชุด บริหารบ้านเมือง ช่วงนั้น ผมเอายางพาราไปขายได้กิโลกรัมละ 18 บาท ซึ่งไม่ค่อยมีเงินพอกินพอใช้ ช่วงนั้นผมคิดว่าอะไรๆก็แพงไปหมด
เมื่อผมอยู่ ม.4 ม5 ม6 ปี 1 ก็ไม่ค่อยลำบากมากนักเพราะถึงของอื่นจะแพงแต่ถึงอย่างไร สินค้าเกษตรก็ราคาสูงมาก จึงไม่ค่อยลำบากนัก
ตอนนั้นผมก็เลือกผู้นำคนนั้น ซึ่งผมเห็นว่า ควรจะลองดู เพราะความเช่อมั่นในตนเอง ความเป็นผู้นำ และ ความฉลาด ก็เป็นไปตามผมคาดหวัง เขาได้เป็นผู้นำ ผมภูมิใจมากเมื่อเห็นผลงานทุกๆอย่างที่เขาทำ ทุกอย่างเป็นไปตามลำดับขั้น ตั้งแต่สร้างอาชีพ สร้างรายได้ ให้คนที่ไม่มีงานทำ ส่งเด็กไปเรียนอย่างสูงที่สุดซึ่งไม่เคยมีรัฐบาลไหนเคยทำ และเป็นสมัยแรกที่เด็กๆรุ่นผมได้เรียนหนังสือหมดทุกคน ไม่มีไครที่ไม่มีการศึกษา น้องสาวผมก็พลอยได้โชคดีไปด้วย เนื่องจาก อักษรตัวแรกตรงกับผู้นำ ก็เลยได้สิทธิ์ รักษา ฟรี
ทุกๆอย่างที่เป็นรูปธรรม เช่น ไม่มียาบ้าในหมู่บ้านเลย ทั้งๆที่เคยมีแพร่หลายมาก ( แต่ทุกวันนี้ก็แพร่หลายเหมือนเดิม ) ไม่มีตำรวจจับหมวกกันน๊อค ไม่มีโจรลักขโมย มีการโยกย้ายตำรวจ มีข่าวฆ่าตัดตอน มีข่าวจับไม้เถื่อน เยอะแยะ ผมชอบมาก โดยเฉพาะ 1 ตำบล 1 ผลิตภัณฑ์ ( แต่มีคนเรียนหนังสือจบปริญญาเอก บอกผมว่า โครงการนี้ ล้มเหลวที่สุด )
ยิ่งโดยเฉพาะ ตอนที่แถลงข่าว ชำระหนี้ IMF หมดก่อนกำหนด ซึ่งผมก็ไม่ทราบว่าไครกู้หนี้ชุดหนี้มากี่คน
ผมขนลุกวาวด้วยความเป็นเด็ก แต่เห็นวันนี้ สุดหล่อก็ผ่านร่างกู้เงินต่างชาติมาอีกแล้ว ซึ่งไม่ทราบว่าจะให้ไครมาใช้หนี้ให้อีก
ผมขอพูดด้านดี เพราะ อาศัยคำของพระพุทธทาส ที่ท่านกล่าวว่า จงเลือกเอาส่วนที่ดี เขามีอยู่
ส่วนด้านเสีย ผมคิดว่า มันน้อยนิดมาก เมื่อเทียบกับทุกวันนี้ คนแบ่งเป็น 10 ฝ่าย ทุกๆอย่างกลับคืนสู่ช่วงเวลาที่ผมอยู่ ม.2
ผู้คนสนใจเรื่องคนอื่น ไม่สนใจประโยชน์แท้แท้จริงของตนเอง จนทำให้เกิดวิกฤติ
ผมสงสัยแบบเด็กๆว่า ถ้าไม่มีเงินสนับสนุน ไม่มีผู้สนับสนุน ไม่มีอาหารแจก ( ดังเช่น พระอรหันต์ 1250 รูป ชุมชุมพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ) จะมีผู้ชุมนุมที่แท้จริงกี่คน ถ้าสมมุติให้คนชั้นกลางที่รับเงินเดือนของคนชั้นล่างอย่างสบายๆ ต้องตื่นขึ้นมากรีดยาง หรือ แทงปาล์ม หรือ ดำนา หรือ เลี้ยงวัว

......

เหตุการณ์ในหมู่บ้านที่เกิดทุกๆอย่าง มีหรือ ที่นายบ้าน จะไม่รู้ นอกเสียจากว่า ไม่รู้ไม่ชี้

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น