บ่อยครั้งที่ข้าพเจ้าไปไหนมาไหนเพราะจิตวิญญาณศิลปินท้องแห้งของข้าพเจ้าชักชวน ข้าพเจ้าไปไหนมาไหนจะได้ยินคนส่วนใหญ่พูดกันว่าเศรษฐกิจพอเพียง
ข้าพเจ้าถามตัวเองอีก ว่า พอเพียงคืออะไร ?
หลายคนบอกว่า อยู่แบบหาเช้ากินค่ำคือพอเพียง บางคนบอกว่า อยู่แบบไม่เป็นหนี้ไครคือพอเพียง หลายคนบอกว่าปลูกผักกินเองพอเพียง หลายคนบอกว่าทำนาพอเพียง หลายคนบอกว่า กินน้อยๆพอเพียง
ข้าพเจ้าได้บังเอิญได้ฟังชีวประวัติของบุคลท่านหนึ่งซึ่งผู้ทรงศีลในสายตาของข้าพเจ้าบอกกล่าวให้ฟังว่า
ที่นครปฐม มีชาวจีนคนหนึ่ง มามือ 10 นิ้ว ( ปกติ ) และมารับจ้างทำทุกอย่างที่สุจริต จนมีฐานะดีขึ้นเรื่อยๆ
มีภรรยามากมายหลายคนและสามารถบริหารภรรยาได้หมดทุกคน ทุกคนในครอบครัวก็ช่วยกัน ซึ่งชาวจีนคนดังกล่าว จะเป็นหัวหลักใหญ่ในการมอบหมายหน้าที่ ภรรยาทั้งหลาย เมื่อมีบุตร-ธิดา ก็สั่งสอนบุตร-ธิดา ตามความต้องการของผู้เป็นพ่อ จนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ ไครทำอะไรได้-ทำ ขายอะไรได้-ขาย ทุกวันนี้ ทำบุญครั้งละ 60000
.....
คำว่าพอเพียงในความคิดอันมีแต่ขี้เลื่อยของข้าพเจ้า สรุปใจความได้ว่า มันจะต้องพอเพียงทั้งหมด ไม่ว่าเราจะทำกิจอันใดก็พอเพียงไปทั้งหมด ไม่ไช่ว่า พอเพียงแต่การกิน พอเพียงแต่เงิน พอเพียงแต่การไม่ต้องจ่ายค่าโน่นค่านี่ หลักของในหลวง ช่างลึกซึ้งยิ่งนัก ขอพระองค์ทรงพระเจริญ
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น